۩ ۝ ۞ تنها ۞ ۝ ۩


	... غم دنیا رو دوشم بود به ابروم خم نیومد گذشت من یه دریا بود و بخشش کم نیومد تحمل که مرامم شد گرفتاری به نامم شد تو این دنیای آشفته خدا شکرت کلامم شد صبور بودم صبور بودم یه کوه پر غرور بودم توی تاریکی و ظلمت یه روزم پر ز نور بودم اگر دل را به کس بستم دلم را هدیه کردم من بدی دیدم و بخشیدم به بدبینی نپیوستم غم دنیا رو دوشم بود به ابروم خم نیومد گذشت من یه دریا بود و بخشش کم نیومد تحمل که مرامم شد گرفتاری به نامم شد تو این دنیای آشفته خدا شکرت کلامم شد صبور بودم صبور بودم یه کوه پر غرور بودم توی تاریکی و ظلمت یه روزم پر ز نور بودم من ار دنیا نترسیدم به عمق غصه خندیدم چرا آخر خدا را همیشه در کنار دیدم غم دنیا رو دوشم بود به ابروم خم نیومد گذشت من یه دریا بود و بخشش کم نیومد تحمل که مرامم شد گرفتاری به نامم شد تو این دنیای آشفته خدا شکرت کلامم شد \|+\| نوشته شده توسط سارا در شنبه پانزدهم تیر 1387 \|